ViKinG Sunar Sverdlovsk Film Stüdyosu
Gülünç Bir Adamýn Rüyasý F. Dostoyevski'nin ayný adlý öyküsünden
Burada her þey bizdeki gibiydi.
Devasa ve kutsal bir törenin ýþýðý altýnda olmasý hariç.
Bizim dünyamýzda insanoðlunda böyle bir güzelliðe hiç rastlamadým.
Belki sadece çocuklarýmýzda. O da ilk yýllarýnda.
Daha yüzlerine ilk bakýþta her þeyi anladým. Her þeyi!
Bu, henüz ilk günahýn kirletmediði bir dünyaydý.
Burasý günahkâr olmayanlarýn yaþadýðý bir yerdi.
Kendi gözlerimle gördüm ve tanýdým onlarý.
Onlarý sevdim ve sonra onlar için acý çektim.
Rüya denilen þey, azizim, kötüdür.
Bir nevi halüsinasyon.
Cennet nasýl kurulur?
Bilmiyorum.
Çünkü bunu sözlerle anlatmaya imkân yok.
Bir yandan da bu çok basit.
Bir günde, hatta bir saatte kurulabilir.
En önemli þey þu:
Baþkalarýný da kendini sevdiðin gibi seveceksin.
Aslolan budur.
Baþka da bir þeye gerek yok.
Gerçeði geçen kasým ayýnýn üçünde öðrendim.
O andan sonra da bir an bile aklýmdan çýkmadý.
O gün kendimi öldürmeyi tasarlýyordum.
Ve eðer o küçük kýz olmasaydý...
...bunu yapmýþtým da. - Beyefendi!
Orada!
Anneciðim!
Beyefendi!
Nasýl olsa benim için fark etmezdi artýk.
Nasýl olsa bir iki saat içinde her þey sona erecekti.
Öyleyse bu kýzdan ve dünyada olup bitenden bana neydi ki?
Sýfýra yaklaþýyordum.
Mutlak sýfýra.
Yürü!.. Yürü!..
Sýfýr, sýfýr...
Mutlak sýfýr.
Borcunuz yüzünden size çay may yok.
Kiracý bozuntusu!
Kim var orada?
Yaþam da dünya da þu anda bana baðlý.
Ateþ edersem dünyanýn sonu gelecek. En azýndan benim için.
Eskiden Ay'da ya da Mars'ta yaþasaydým...
...acaba orada onursuzca bir davranýþta bulunur muydum?
O zaman da hiçbir þey umrumda olmaz mýydý yoksa olur muydu?
Bunlarý düþünürken uyuya kaldým.
Farkýnda olmadan uykuya daldým.
Sanki ayný mesele üzerine düþünmeye devam ediyor gibiydim.
Kim var orada?
Demek ki ölümden sonra da hayat var.
Yoksa burasý da bizim dünyamýz gibi bir yer mi?
Fakat bu kadar benzerlik nasýl olur?
Ve neden?
Burada genel bir aþýk olma durumu vardý.
Herkes herkesi seviyordu.
Aþk, çocuk onlarda da vardý.
Ama bizim dünyamýzdaki hemen herkesin içine sýzan...
...ve neredeyse insanlýðýn bütün günahlarýnýn temeli olan...
...gaddar ve taþkýn müstehcenliði onlarda hiçbir zaman görmedim.
Eðer bu rüya bana gerçeði müjdelediyse...
...rüya olup olmamasýnýn bir önemi var mý?
Küçük kalbim ve kaprisli aklým...
...böyle bir gerçeðin keþfine ulaþabilir miydi?
Onlarý kendi gözlerimle gördüm.
Onlarý tanýdým ve emin oldum.
Onlarý sevdim.
Sonra onlar için acý çektim.
Þimdi bu sadece rüyaydý diyerek beni alaya alýyorlar.
Eðer bu rüya bana gerçeði müjdelediyse rüya olup olmamasýnýn bir önemi var mý?
Gerçeði gördüm!
Gördüm ve biliyorum. Ýnsanlar dünya üzerinde yaþama...
...becerisini kaybetmeden de mutlu olup tam olabilir.
Bu inancýma gülüyorlar.
Ama belki de bu bir rüya deðildir.
Bugüne kadar sakladým, ama artýk bütün gerçeði anlatacaðým.
Ýþin doðrusu onlarý...
...ben bozdum.
Diyelim ki biz yalancý, kötü ve adaletsiziz.
Bunu biliyoruz, ama elimizde bilim denen bir þey var.
Ve onun sayesinde gerçeði yeniden ele geçireceðiz.
Bundan sonra onu bilinçli bir biçimde kabul edeceðiz.
Bilgi duygudan üstündür.
Yaþama bilinci yaþamýn kendisinden üstündür.
Birey herkese aittir, herkes de bireye.
Kim var orada? Kim var orada?
Kim var orada?
Diyorlar ki rüya kötüymüþ, bir nevi halüsinasyonmuþ.
Rüya... Rüya nedir?
Hayatýmýz da bir rüya deðil mi?
Ve diyelim ki öyle.
Ancak sizin yücelttiðiniz bu yaþamý...
...ben intiharýmla söndürmek istedim.
Ama gördüðüm rüya...
...bana büyük, yeni ve taze bir yaþamý müjdeledi.
SON Stüdyo Panorama, Yaroslavl, 1992